🔹 علم رجال احوال راوی را از سه جهت می‌سنجد: اعتقادی، اخلاقی و فنی‌ـ‌مهارتی. جهت سوم مستقل از دو جهت دیگر است. نقل حدیث در ابواب فقهی فعالیتی تخصصی است و باید معلوم شود که راوی مهارت و تسلط کافی برای نقل دقیق داشته و «ضابط» بوده است.
🔸 راوی‌ای که عمر خود را در نقل حدیثِ یک یا چند باب صرف کرده، هنگام نقل در همان ابواب دقت بیشتری دارد. هرچه کارکشته‌تر و حرفه‌ای‌تر باشد ضابط‌تر است و پذیرش حدیثش آسان‌تر.
🔹 در مقابل، کسی که اهل فن نیست و تنها یک روایت در بابی از او وجود دارد، احتمال اشتباه غیرعمدی در نقل الفاظ و معانی در او بیشتر است. پس ضبط وصفی درجه‌پذیر و وابسته به تخصص راوی در همان باب است، و خطای محتمل در این جهت از سنخ اشتباه است، نه کذب.
📚برگرفته از جزوه خلاصه رجال نظری